HISTORIE 
Max Th.Von Gimborn (1872-1964)

Het Von Gimborn Arboretum is het levenswerk van Max Th.Von Gimborn (1872-1964), die uit liefhebberij bomen verzamelde. Die liefhebberij zal ongetwijfeld  zijn ontstaan omdat zijn vader apotheker was en hem de kennis van de botanie heeft bijgebracht. 

Nadat hij in 1907 in Zevenaar een inktfabriek was begonnen, legde hij in die plaats ook zijn eerste naaldbomenverzameling aan, nu nog steeds bekend als de “Gimbornhof” in Zevenaar. Omdat naaldbomen echter op kleigrond minder goed gedijen, ging hij op zoek naar een andere plaats voor zijn verzameling en kwam zo terecht in Doorn op de grens van de Utrechtse Heuvelrug met het Kromme Rijngebied.
In 1924 kocht hij hier een terrein van 47 hectaren. De tuinarchitect Gerard Bleeker kreeg van hem de opdracht om een ‘park tevens arboretum’ in Engelse landschapsstijl te ontwerpen. Door de crisis aan het eind van de jaren dertig kon hiervan slechts 23 hectaren worden voltooid. Na het overlijden van Max von Gimborn kwam het arboretum in 1966 in handen van de Universiteit Utrecht, waarmee een lange periode begon van opknappen, verjonging en uitbreiding. De oppervlakte bedraagt nu 27 hectaren.

In het Von Gimborn Arboretum is in de loop der jaren ook een befaamde verzameling rododendrons en een prachtige heidetuin aangelegd. Ieder jaargetijde biedt de bezoekers een grote diversiteit aan vorm, bloei en kleur in een bijzondere landschappelijke opzet.